آیا شما میدانید

بنام خداوندجان آُفرین حکیم سخن درزبان آُُُُُُُُُُُُُُُُُُفرین

درهرکجاکه گام میگذارم لحظه ای که زیبایی میبینم حضورخداوندراهم درآنجاحس میکنم.

متاسفانه درمملکتی که من زندگی میکنم زیبایی خیلی کم وجودارد بدلیل اینکه خدایان زمینی آنرا

اداره میکنند     خدایی که من دارم پرتوان بخشنده مهربان عادل

خدایانی که برسرزمین اداره میکننددرست صفات متضادخدای مرا دارند

نمیدانم دچاردوگانگی شدم که آیاباورخودم درست است یاچیزی که برمن حاکمیت دارد

ازشماخواننده گرامی میخواهم اول حدس بزنیدمن درکدام دیارزندگی میکنم وبعدازآن بگوئیدباور من

درست است یا خیر

توبروخودراباش

عیب رندان مکن ای زاهدپاکیزه سرشت

                                     که گناه دگران برتونخواهندنوشت

من اگرنیکم وگربدتوبروخودراباش

                                     هرکسی آن درودعاقبت کارکه کشت

همه کس طالب یارندچه هشیاروچه مست

                               همه جاخانه عشقست چه مسجدچه کنشت

سرتسلیم من وخشت درمیکده ها

                                     مدعی گرنکندفهم سخن گوسروخشت

ناامیدم مکن ازسابقه روزازل

                              توچه دانی که پس پرده چه خوبست وچه زشت

نه من خانه ازتقوابدرافتادم وبس

                                        پدرم نیز بهشت ابدازدست بهشت

برعمل تکیه مکن خواجه که درروزازل

                          توچه دانی قلم صنع بنامت چه نوشت

حافظا روزاجل گربکف آری جامی

                                یکسرازکوی خرابات برندت به بهشت

میخواهیدچگونه بیندیشید؟

پاکیزه گی ذهن رابطه مستقیمی با نوع گویش مادارد اگرنمیتوانیم پاکیزه بیندیشیم به این خاطراست که گویش ما پاکیزه نیست

بانگرشی ساده اماصادق به گذشته خودمیتوانیم ببینیم که چگونه باهمین زبان ناتوانی وزمین گیری را درانحصارخودقراردادیم وهمینطورتوانمندی وموفقیت رانیزتوسط همین گویش خودرقم زدیم.درواقع مسئولیت چگونگی دقیق تفکراتی که درذهن مانقش میبنددچه سازنده وچه مخرب متوجه نوع گویش ما میباشدبنابراین اصل ماهرگزاززیربارافکارمنفی واحساسات منفی خلاصی نمیابیم مگراینکه گویش خودرا تعغیردهیم وتمامی بارمنفی وجودمان راکه موجودیت ذهن ماراتسخیرنموده است وقدرت ثبات وتصمیم گیری رادرما ازبین برده است بادوستی که میتوان به اواعتمادکرد مشارکت ومشورت کنیم وبعدازآنکه بطورمرتب این کار را انجام دادیم وجود ما ازاسارت رها میگرددامابایدمراقب باورهائی که جدیدامیخواهیم جایگزین ذهن خودنمائیم باشیم .زیراهرباوری تعیین کننده نوع نگرش ما به زندگی است وتازمانیکه مفهوم زندگی برای ماارزشمندنباشدنمی توانیم زندگی باارزشی ارائه دهیم.                                    

مانمیتوانیم ارزشی برای زندگی خودبوجودبیاوریم مگراینکه برای تمامی افکارمان واحساساتمان دلایل قابل قبولی برای خود وآحادملتهاداشته باشیم تمامی عرایضی که ازنظرتان گذشت تجربه شخصی نویسنده وبلاگ شاپور میباشد 

برای همه دوستان

درودو سپاس برهمه ایرانیان درسراسر جهان

روزم شده جانسوز ازراه رسید نوروز   نوروزتان پیروز

                                          پیروزی تان مبارک باد

به این وسیله به تمامی دوستان وعزیزانی که دراین مدت به من حقیر مسائل

بسیاری آموخته اند مراتب قدردانی وتبریک سال جدید وآرزوی موفقیت وکامیابی

وبهروزی وپیروزی برای آنان وتمامی ملتم را ازدرگاه ایزد  دانا وتوانا خواهانم .

بهترین روز زندگی من روزی است که همه ایرانیان در آن روز بتوانند  شاد وخرم و

پیروز باشند در  تمام عرصه زندگی خود

                                          سال نو مبارک

                                                            شاپور

کاغذپاره های تنهائی

یک چهاردیواری بودوشب وسکوت.من می نوشتم ونوشته هایم سیاه وتاریک اما روزنه ای گشوده شدوتابش مهرازدریچه آفتاب مهربانی برتن یخ زده واژه هایم ریخت واینک حال واژه واژه کلامم لبریز ازنور وهیاهوست.                                    خوب میدانم بی توغریبم و روزهایم دربیخبری وپریشانی میگذرد .باتوشادم میخندم وبه آغوش گرمت پیوندمیخورم  آغوش گرمت مطمئن ترین پناهگاه خستگی هایم ودستان مهربانت آیه مقدس مهرورزیست .                                 روح تو به وسعت دریا .دستانت به سخاوت ابر   وصدایت ترنم باران .                    توچی هستی که یکجا تمام واژه های آسمانی را درخودجمع کردی بیادرشریانهای زندگیم جاری شو  بیا تادستهای گرم خدارادراوج لمس کنیم بیا تا ریشه های تنهائی را بخشکانیم وجوانه های عشق رادر دلهایمان آبیاری کنیم.                    

درتنهائی به چه می اندیشی؟

زمانیکه فارغ ازتمام هیاهوهاباخودخلوت میکنم سوالات فراوانی درذهن من جاری میگردد. سوالاتی نظیر(چراچنین میکنم؟)(چرااین حرفهارامیگویم؟) (چرااینطورانتخاب میکنم؟)(چرابه مسئولیتهای خودعمل نمیکنم؟) (چرااورادوستدارم ویاچراکسی مرادوست ندارد؟)و...........................................؟ که گه گاهی درتنهائیهایم ودرنگاهی به زندگی خوددرگذشته وحال این سوالات جلوی تمامی اقدام وعمل مرابرای رسیدن وساختن شخصیت واقعی ام سد میکرد.

امابرای پاسخ به این پرسشها نیازمبرمی به بررسی صادقانه خودبدون هیچ گونه تلاشی جهت موجه جلوه دادن رفتارخودداشتم وحتی گاهی مجبوربودم که برای یافتن یک پاسخ مدت طولانی بیندیشم وجستجوکنم امادرتمام شرایط میبایست آمادگی وشهامت آنراداشته باشم که اشتباهات خودرابپذیرم

من پذیرفته ام که خودفریبی تنهابه من زیان میرساندمن درک کرده ام که توجیه منطقی اعمالم که به منظورموجه جلوه دادن آنهاوتبرئه نمودن خودم انجام میگیرد فقط مراازشناسائی شخصیت حقیقی و واقعی خودبازمی دارد

پاک یزدانا . مرایاری ده تاباکنارگذاشتن تمامی بهانه هاوعذرها تمامی شواهدساختگی وتجزیه وتحلیل های موجه وبه دورازخودفریبی در روشنائی آفتاب حقیقت چهرهء واقعی خودراببینم وبشناسم تا باتشخیص واقعی خودبه آنصورت که هستم و آنچه که می خواهم باشم گام به گام درجاده زندگی به سمت رهائی از اسارت خویشتن گام بردارم.            

                                                                                                 آمین

تولدی دیگر

امروز  روزیست که من آن راخواسته ام وبرای سپری کردن آن توان لازم وحق انتخاب داده شده است که خودیک توانائی است که خداوندبتمامی ماارزانی  نموده است.

درتمام دوره زندگی من درگذشته خطرکردن ودیگران رادرمعرض انواع مخاطرات قراردادن امری حیاتی وهیجان انگیزبه حساب می آمد!امازنده بودن وشرکت کردن درتمامی جریانات زندگی فلسفه ای به مراتب والاترازآن بودکه من می پنداشتم  زیراتمامی اعمال ورفتاری که من درزندگی گذشته خود داشتم  معلول تعلیم و تربیتی بودکه (جزئی)کلی رادرساختارشخصیتی من به وجودآورده بودکه درنهایت انزجاروتنفرمن از آن ساختارباعث تولدی دیگردرمن شدتابتوانم طوردیگری بیندیشم/ببینم/بشنوم/تاقوه تشخیص خودراتقویت وامنیت بخشم لذاامروزراباتمامی دستاوردهایش که تماما موفقیت رابرایم ارمغان آورده است رابا تکیه به دردهاوتجربیات تلخ وشیرین گذشته بدست آورده ام .

  پروردگارا.من امروزازدرگاه باشکوهت استدعادارم که توان زیستن درحال رابه من ارزانی نمائی تااجازه ندهم که روشنائی وآرامش امروزراابرهای تیره وکدورت دیروز به تاریکی ویارعدوبرقهای نیامده فردابه آشوب تبدیل نماید

                                                                              آمین

دوستی چیست؟

به نطرمن اولین شرط دوستی ودوست داشتن دیگران دراین است که اجازه دهیم کسانی که مادوستشان داریم کاملاراحت باشندوهیچگونه تلاشی جهت تغییرخصوصیات انهامطابق باسلیقه ماصورت نپذیرددرغیراین صورت مابدنبال آن هستیم که تصویری ازخوددروجودآنان برای دوست داشتن ترسیم نمائیم  وتا زمانیکه انها با خط مشی مازندگی میکننداین نوع دوست داشتن میتواند وجود داشته باشددرصورتی که مهم ترین وظیفه هرانسانی درزندگی یا به زبان دیگر فلسفه آفرینش انسان رشدوحرکت به سمت تعالی وتکامل می باشداین حرکت وجه عمده وخصوصیت غالب درکلیهءموجودات درطبیعت می باشد ودرحقیقت ارادهءخداونداست که دراین حرکت تجلی می یابدبا وجوداین اصل هیچ انسانی  تجلی خداوندنیست مگراینکه انسانی عاشق ومتعهدبه اصول انسانی چه برپایه مادیات وچه معنویات استوارباشد دراین صورت است که کلام آن شخص گیرا و نگاه اونافذورفتاراورفتاری متفاوت ومتمایز ازدیگرانسانهائیست که خودرا مدعی علم ومعرفت حق معرفی می کنندزیرا انسانی با خصوصیاتی که ذکرگردید هرگز به غروروجاه طلبی خوداجازه نمی دهدکه قیم مردم باشد/

                                                                     شماچه طورمی اندیشید؟     بامدعی مگوئیداسرارعشق وهستی

                                     تابی خبربمیرددررنج خودپرستی

موفقیت مال همه گان است

من آمده ام که پیروزیهایم رابه روشی کاملا جدیدارزیابی کنم.

موفقیتهای امروزمن درچهارچوب پیروزیهای اجتماعی واقتصادی

خلاصه نمی شود.

مادامیکه من به خودوخداوندایمان واعتماددارم ودامنه ارتباطات خودرا

بااو وسعت می بخشم موفق خواهم بود.

من امروزموفقم چراکه افق دیدودرک خودراگسترش داده ام .زمان و

انرژی خودرابه نحو مطلوب وموثربکارمی گیرم

من امروزموفقم چراکه سعی درهمکاری وهماهنگی بانظم حاکم بر

جهان هستی رادارم .آیاشماهم با این روش بامن همراه خواهیدشد

 

ضعف وقوت چیست؟

مصیبت وتیره روزی باعث آشنائی بیشترانسان باخودمیگرد                    

اگرمن انتظارداشته باشم که افراددرشرایط ویژه ای که اتفاق می افتدبنحو بخصوصی واکنش نشان دهندتاانتظارات من برآورده شودکه هرگزاینطور نخواهد شد.لذااحساس خشم ودرمانده گی برمن چیره خواهدشدوبطورطبیعی حالات من دستخوش رفتاردیگران می گردد .درواقع تمامی واکنش های من معلول رفتار دیگران خواهدبود.                                                                                       موفقیت درکارهائی که مامبادرت به انجام ان مینمائیم نیازمندبکارگیری خصوصیات مثبتی است که دراختیارهمه ما قرارگرفته است وما این امتیازراداریم   تابتوانیم اراختلالات خودنیزبهره مندگردیم وبه مرورزمان می آموزیم که نقاط ضعف مانیزمی توانندباارزش ومفیدواقع شوند البته اگرماآنهارا بعنوان مدلی جهت الگو وتغییر برای دستیابی به نقاط قوت وجودمان بکاربریم .                                     بعنوان مثال ترس ممکن است برای برخی جنبه احتیاط ودوراندیشی داشته باشد.امادرعین حال می تواندبه ماکمک کندتاازنفرت دوری جوئیم وبه سمت درک وفهمیدن حرکت کنیم غرورنیزامکان داردبامکانیزمی مشابه مارابه فروتنی برساند بااین توصیف می توان پی به این اصل مهم بردکه خالق ما درنهادماهرآنچه که لازمست تامارابه طرف جهان بینی .خودشناسی .وخداشناسی منطقی هدایت  کندقرارداده است آیا شمافکر میکنیدکه آنقدرغنی نیستیدکه خدای خودرا دردرون خودپیداکنید؟

(چه کسی وظیفه هاراتعین می کند؟)

بسیاری ازماخیلی دوست داریم بدانیم که درطول زندگی خودچه وظیفه ای برعهده

ما است وآن وظیفه راچه کسی برای ما معین کرده یامی کند؟

شایدتمامی این وظایف رابدون اینکه ماحضورداشته باشیم وبدون اینکه از خود ما  در

موردوظیفه محوله اظهارنظری خواسته باشند. ببرای ماتعین کرده باشندکه اگراینطور

باشدناعادلانه وغیرمعقول است!

این مواردی که دراین بخش ازنظرتان میگذرد نظریات شخصی بنده میباشد!

اینها کارهایی است که به هرانسانی سپرده شده است وماوظیفه داریم پیش از

مردن انهارابه انجام برسانیم وبدین سان است که میتوانیم ازخودمان احساس رضایت

وآرامش واقعی راتجربه کنیم .

اگرکشاورزهستی پس زمین را آمادهءکشت کن.زمین رایاری کن تابارورگردد وجز بذر

نکویی در آن مپاش تا جز نکویی چیزدیگری برداشت نکنی

اگرجنگاور هستی.بی رحم باش زیرامهربانی درحوزهءوظیفه تو جایی نداردباتمام قوا

وظیفه ات رابه پایان برسان.

اگراهل فضل ودانش هستی.درجمجه بجنگ واندیشه هارابکش تا اندیشه تازه

بیافرینی. خداونددرهراندیشه ای حضورداردهمانطور که درهرذره ای وجوددارد پوستهء

اندیشه رابشکن وبا اوملاقات کن وبه اندیشه وخرد خویش مکانی فراختربده تا

دستاوردهایت درآن بگنجد.

اگر زن هستی.عاشق باش درمیان همهء مردان پدرشایستهءفرزندانت راانتخاب کن

این تویی که انتخاب میکنی .

شکست ناپذیر.بی ترحم.وبی منتها انتخاب کن.

همهءوظایف خودرا با تمام تلخی که دارد با عشق وشجاعت به انجام برسان.

همهءتن خودراتسلیم کن اکنده ازعشق ومحبت وهرگزبرخودوهمراهانت نفرین توهین

واهانت نکن .

بنابراین فلسفه ودیدگاه .

هرکسی نسبت به تخصص وشرایط وجنسیت وآگاهیش وظایفش معین میگردد.

آیاشماچنین کسانی رادرزندگی سراغ دارید؟

غرورچیست وبا آن چه بایدکرد؟

زمانیکه غرورمحرک من برای انجام کاری می شودقدرت تشخیص توانائیهاونقطه ضعف

های خودراندارم وبیشتراسیرتوهمات خودمی شوم ودراین حال آسایش وراحتی تنها

چیزیست که به آن نیازدارم.

غرورمانندیک آهن ربا بطورمداوم به خودخواهی چسبیده است امابرخلاف آهن ربا

هیچ گونه قدرت جذابیتی نداردودر همه قطبهادفع کننده است.

من به واقع ازغرورجریحه دارشده خود درزمان درخواست کمک ازدیگران رنج بسیاری

متحمل شده ام گرچه کسانی که من از آنان درخواست کمک کرده ام درنهایت

صداقت وباتمام قوای خودمرا درک کرده بودند.

امااحساس حقارت که توام با غرورنابجا می آیدمرا ازدریافت کمک محروم میکرد.

لازم است دراینجاتوصییح دهم که چرا میگویم غرورنابجا؟مگرغروربجاهم داریم!

بله داریم .(غروردرکنارافتخارقراربگیردبجا)و(جائی که غروردرکنارحقارت باشدنابجاست)

(نواقص اخلاقی من بطور اعم )ودرمورد غروربطوراخص مرا در دایره معیوبی بنام تنهایی

وانزوا بارهاوبارهادرهم شکسته بود تاعاقبت آموختم که خودخواهی وغرور را باید با

سپاپگزاری جایگزین کنم ونام این سپاسگزاری را تواضع وفروتنی نامیده ام.

آری تواضع وفروتنی تنهاحالتی است که مینواندغرور وخودخواهی مراتحت الشعاع

قراردهدومراازاسارت.              تنهایی خلاص نماید.شماچه فکرمی کنید؟!

فریادرس فقط خودت هستی وبس

سلام دوستان عزیز دردومقالهءگذشته تحت عنوان فریادرس کیست.چندتن

ازدوستان بابنده هم نظربودندگویا انهاهم فریادهای درونی خودرامیشنیدندو

یکی ازانهابطورمستقیم ازمن خواسته است تابیشتردرمورد دادخواهی فریاد

خودبنویسم ومن امروزمیخواهم به تمامی شماخوانندگان پیشین وپسین این

ویلاگ اطمینان خاطربدهم که همهءمامیتوانیم فریاددرونمان رابشنویم و داد

ان رابدهیم.به مجرداینکه من تعصب خودراکنارگذاشتم وفقط تمایل خودرا در

موردباورهایی که داشتم موردارزیابی قراردادم توانستم حقایق رابیابم و با

فهمیدن ودرک نمودن حقایق انسانی پردهءتعصب دریده میشود .

بااین روش به این باور رسیدم که لزومی ندارد درکی که دیگران ازخداوندویا

خالق خوددارندرابرای خودانتخاب کنم.ودرک شخصی خودم هرچندکه ناقص

باشدبرای شروع برقراری رابطهءمن باخداوند کافی است واین باور برایم به

منزلهءرسیدن به یک نقطه عطف روحانی وارامشی که سالیان دراز بدنبالش

بودم مراهدایت نمود.وبدنبال ان احساس بودن وداشتن قدرت حق انتخاب و

پیداکردن راه وجهت دردرونم شکل گرفت.البته لازم بودگامهای سادهءدیگری

رانیزبردارم ودرطی برداشتن گامهای بعدی متوجه شدم که خداوندشرط و

شروطی برای جویندگان خودنمیگذاردوانقدرکه بندگان نا اگاه ومعرفی

نابخردانه انان باعث جدائی ادمیان ازپروردگارشان گردیده است.

ازنظر من قلمرو روحانی پهنه بی انتهائی است که هرگزاختصاصی نبوده و

برای هیچ جویای صادقی ممنوعیتی هم ندارد

گفتم وگفت؟

گفتم که میبوسم تورا گفتاتمنامیکنم

گفتم اگربیندکسی؟گفتاکه حاشامیکنم

گفتم زبخت بداگرناگه رقیب ایدزدر؟

گفتی که باافسونگری اورازسروامیکنم

                                   گفتم که تلخی های عشق گرناگوارافتدمرا؟

                                   گفتی که بانوش لبم ان راگوارا میکنم

                                   گفتم چه میبینی بگودرچشم چون ایینه ام؟

                                   گفتی که من خودرادراوعریان تماشامیکنم

گفتم که ازبیطاقتی گرقصدیغمایت کنم؟

گفتی که بایغماگران باری مدارامیکنم

گفتم که پیوندتورابانقدهستی میخرم

گفتی که ارزانترازاین من باتوسودامیکنم

                                   گفتم اگرازکوی خودروزی توراگفتم برو؟

                                   گفتی که صدسال دگرامروزوفردامیکنم

                                   گفتم اگرازپای خودزنجیرعشقت واکنم؟

                                   گفتی زتودیوانه تر دانی که پیدامیکنم

دنباله فریادرس کیست؟

من خوب نیستم.بی گناه نیستم.ارام نیستم.خوشبختی وبدبختی من هردو

غیرقابل تحمل اند.

من پرازصداهای گنگ و اکنده ازتاریکی ام.

من اغشته به خون در اخورگرم تن غلت میزنم.

میترسم صحبت کنم.من خودرابابال وپری دروغین می ارایم وفریاد میزنم.

اوازمیخوانم.میگریم.میکوشم شایدبتوانم فریادبی امان دلم راخفه کنم

من روشنایی نیستم. من شبم اماشعله ای به جانم افتاده ومیسوزاندم

من شبی اکنده ازروشنایی ام.

درتمامی خطراتی که موجودیت مراتهدید میکندمویه کنان وتلوتلو خوران در

تاریکی میکوشم تاراهی برای رسیدن به نور بیابم

من درنفسی کوتاه اماجسور مایوسانه تلاش میکنم تاخوشبختی وملال و

مرگ رادرهم بشکنم

تنم راماننداسبی جنگی مدام می ازمایم انرالاغروباریک وقوی نگه میدارم

انرا ورزیده وخشن می سازم ودرعین حال به حالش دل میسوزانم

چه کنم؟    مرکب دیگری ندارم

من ذهنم راکاملابیداروشفاف وبی ترحم نگه میدارم وبی رحمانه انرا روانهء

میدان نبردمیسازم  تاسراپاروشنایی رابرتمامی تاریکی جسمم مغلوب

نمایم.من کارگاه دیگری ندارم تادران تاریکی رابه روشنایی تبدیل کنم

ایاشما راه دیگری میشناسید؟

                                          ادامه دارد

ایابه خداونداطمینان دارید؟

اول بایددانست که اصولاچراانسان بدنبال شناخت خداوندمیگردد؟

ازاوچه چیزی میخواهدکه خودقدرت اجرایش راندارد؟

                        دلیل کاوش من برای شناخت خدا

علاقه مندم که باشناخت خداوند برای خودهویتی بیابم تابتوانم به ان هویت

افتخارکنم ودرزیرچتراین افتخاراحساس امنیت واحساس رضایت نمایم تا در

نهایت ان ارامشی راکه بدنبالش هستم راکسب نمایم  زیراتمام راه هایی

راکه رفتم وتمام چیزهایی راکه بدست اورده ام برای من اسایش را تامین

نموده انداماهرگز ارامش واقعی رادرک وتجربه نکرده بودم

اکنون اگربه خداونداطمینان ذاریدبایدان را ارتقاءدهیدواگرشک داریدبایدشکیات

خودرابرطرف کنید

تجربه به مانشان داده است که هرچه نسبت به خودو رشدمان صبورتربوده

وشکیبایی بیشتری بخرج داده ایم پیشرفت ماقاطع ترورضایت بخش تر

خواهدبود.صبروشکیبایی بمااین امکان رامیدهدکه اسان ترمعنای واقعی

اطمینان بخداوندرادرک کنیم وراحت تربه حضورپرنورخداوندراه یابیم

اگربشدت تلاش کنیم ودرموردهدفمان وتمایل خود دچاروسواس شویم

استرس واضطراب مداوم ماجلوی پیشرفت معنوی مارامیگیردوموجب نومیدی

رنجش.وتاسف ودلسوزی بحال خودماراازمسیراصلی دورمینماید

نتیجتا درنهایت دقت وهوشیاری وتعادل درمسیرانتخابی خودگام برمیداریم به

این صورت که اگرنمیتوانیم براحتی اراده وزندگیمان را به لطف پروردگار

بسپاریم بایدازسرعت خودبکاهیم.

تامل. درایت. صبر.مارادرمسیراگاهی یافتن ازخواست واراده خداوندقرار

میدهدبه این شکل که بطورعیرقابل باوری میبینیم که ازرنج عاطفی و

کسالت وبی حوصله گی وفشارهای روحی وروانی که داشتیم کاسته شده

است در اینزمان است که خداوند مارا یاری نموده وازقدرت لایتناهی خویش

ماراهم بهره مند فرموده است.

روزگار یا اموزگار

زمان چه اهسته وتلخ میگذرد برای کسیکه بی مصرف وبی استفاده

همچون معتادی که برگرد دایره ای معیوب میچرخد وبدنبال معجزه ای میگردد

تاخودرابرهاندازبنداسارت نفس .

وبرای منکه زمانی درهمین رویابسرمیبردم و ارزو داشتم که بهترین باشم اما

زمانی رسیدکه درتنهایی خودغوطه میخوردم وگذرزمان راحس نمیکردم.

اکنون که می اندیشم گاه گاهی باخودمیگویم کاش میشدزمان رابه عقب

برگردانم تاغم تنهایی واعتیادراحس نمیکردم گرچه درس عشق رابی اموزگار

اموختم اماسوختم تادرس از روزگاراموختم اما کمی بعد از اندیشه خودفاصله

میگیرم وباخدای خودوارد گفتگومیشوم وازاوقدردانی ودرمقابلش سرتعظیم

فرودمیاورم که جزاوهیچکس راسزای ستایش وکرنش نیست

و ازخوداحساس رضایت میکنم که اموزگارجهان به این سادگی مراکه عمری

ازاو دوربودم اما مرا میخواندومیخواهد.

اموزگاردرس میدهدوامتحان میگیردروزگارامتحان میگیردودرس میدهد

شاگردان باهوش تقلب نمیکنند.

 

معبدعشق

عشق کلامیست که درزبان فارسی بعنوان یک اصتلاح بکار میروداماازهرکسی معنی ومفهوم انراسوال میکنم جواب قانع کننده ای        نمی شنوم

شایداین چندسطری راکه یکی ازدوستان عزیزوهم کیش بنده درمعبدعشق تجربه نموده اندبتواند به تمام کسانی که درابهام عشق فرو رفته اند کمک    نماید

درمعبدعشق

عده ای سوخته وباخته جمعند

                                     گردهم میایندتابه اقبال بلندخورشید

تن رنجور وستمدیده خودرابرهانندازبند

                                     تاکه درچشمه عسق روح زنگارزده راپاک کنند

وخدامی شنود می بیند مسروراست

                                   که درانجاگلهاطعنه برباغچه پرگل بستان زده اند

دست دردست هم بادعایی زیبا

                                     وصل اومی طلبندو ارامش می گیرند

اری عشق درسادگی معبدما میچرخد

                                     چلچراغ اینجا.قطرات اشگ است

که به احسان گه گاهی به دل کعبه مامی ریزد

                                       زائران اینجا پاکترند ازگل یاس

غسل باخون جگرکرده وباعشق به دعا امده اند

    معبدمازیباست گرجه اینجادرداست دردهایش زیباست

اری شماهم می توانیددراین معبدعشق دردهای خودرامداواکنید